avontuurlijk leven
Ik geloof niet in wachten. Niet tot alles klopt. Niet tot het veilig voelt. Voor mij begint een avontuurlijk leven daar waar ik kies om te doen. Gewoon doen. Die eerste stap te zetten. Daar waar het pad nog niet helemaal zichtbaar is. Waar mijn benen het werk doen en mijn hoofd soms probeert bij te blijven. Ik onderzoek hoe ver ik kan gaan. Fysiek. Mentaal. En precies daartussenin.
Een avontuurlijk leven is voor mij geen idee. Het is beweging. Het is kiezen voor ongemak, voor lange lijnen, voor tijd op mijn voeten. Door te lopen ontdek ik wat er onder mijn gedachten ligt. Kilometer na kilometer valt er iets weg. Controle. Zekerheid. Ruis. Wat overblijft is eenvoud. Adem. Ritme. Aanwezig zijn in het moment waarin ik leef. En soms ook twijfel. Soms de vraag waarom ik dit mezelf aandoe, midden op een lege heuvelrug waar niemand kijkt.
Mijn huidige avontuur
Na een zomer vol avontuur ben ik weer terug op mijn finca in Comares. De Camino Portugués, twee officiële FKT’s en daarna ruim 1.200 kilometer op de fiets vanuit Santiago naar Zuid-Spanje hebben me opnieuw laten voelen hoe graag ik onderweg ben. Maar onderweg zijn betekent voor mij niet altijd maar doorgaan. Soms is het juist de kunst om gas terug te nemen, te genieten van waar je bent en nieuwe energie op te doen voor wat nog komt.
De komende weken staan daarom in het teken van actieve rust. Eerst een paar weken naar Nederland, tijd voor familie en vrienden. Voor gesprekken, koffie aan de keukentafel, herinneringen ophalen en gewoon even dichtbij zijn. Daarna weer terug naar Comares, waar ik verder ga met het maken van mijn eigen stukje paradijs. Inrichten, aankleden, verbeteren en vooral steeds meer sfeer en karakter geven aan de finca, zodat het een plek wordt waar ik zelf graag ben, maar waar ook anderen kunnen genieten van deze bijzondere plek in de bergen van Andalusië.
Ondertussen ontstaat er langzaam ruimte voor nieuwe plannen. Voor de komende winter, voor 2027 en voor de avonturen die zich ongetwijfeld weer zullen aandienen. Ik weet nog niet precies waar de volgende route begint of hoe die eruitziet. En dat vind ik eigenlijk wel mooi.
Eerst even landen. Genieten van thuis. Bouwen aan de plek die steeds meer als thuis voelt. En ondertussen dromen van wat er achter de volgende horizon ligt.
Want ik ben misschien even niet onderweg, maar het avontuur staat nooit stil.
Avontuurlijke partners
Mijn avonturen worden mede mogelijk gemaakt door:
