Nog iets meer dan een week. Nog een negental dagen waarin ik wakker word met het gevoel dat er iets groots staat te gebeuren. Het zit in elke vezel van mijn lichaam: de spanning, de verwachting, het ongeduld. Ik weet dat het moment nadert waarop ik zal vertrekken voor mijn grootste avontuur tot nu toe: een poging om de Fastest Known Time (FKT) scherper te stellen op de legendarische Camino Francés. De lat ligt hoog. Heel hoog.
Falen en slagen zijn twee kanten van dezelfde medaille
Ik voel hoe alles in mij op scherp staat. Elke training, elk gesprek, elke gedachte draait om die ene vraag: ben ik er klaar voor? De waarheid is: ik weet het niet. En misschien is dat juist de essentie. Want ik heb bewust gekozen om de lat hoog te leggen. Zo hoog, dat ik weet dat falen net zo goed een optie is als slagen.
“If your dreams do not scare you, they are not big enough.” De woorden van Ellen Johnson Sirleaf zijn een mantra geworden. Ze herinneren mij eraan dat grootse dromen niet comfortabel voelen. Ze maken je onrustig. Jagen je angst aan. En precies daarin ligt hun kracht.
Een onbekend pad
Ik heb eerder een Camino gelopen. De ruige en grillige Camino del Norte, langs de Baskische kust, de Cantabrische bergen en de oceaan die altijd ergens dichtbij was. Dat pad ken ik, dat pad heeft me gevormd.
De Camino Francés is nieuw voor mij. Ik ken haar alleen van verhalen, van boeken, van foto’s waarop pelgrims uit alle windstreken samenkomen. Van de kathedralen die eeuwenoude geheimen fluisteren, van de eindeloze Meseta die je dwingt tot verstilling, van de heuvels in Galicië die uitnodigen tot loslaten.
Het idee dat ik mijn eerste kennismaking met dit pad meteen in een FKT-poging giet, maakt het avontuur nog intenser. Geen tijd om langzaam te ontdekken, geen wekenlange reis van dorp naar dorp. Nee, ik kies ervoor om dit pad in dagen te beleven. Rennend, dansend met de tijd. Onder druk. Op het scherpst van de snede.
Een land dat brandt
En toch is dit niet de Camino van een aantal weken geleden. Dit jaar is Spanje opnieuw geraakt door natuurbranden die hele landschappen hebben verwoest. Meer dan ooit. Ik heb de beelden gezien van zwartgeblakerde heuvels, van rook die dagenlang in de lucht hangt. De branden hebben niet alleen bossen en dorpen geraakt, maar ook een stuk van de ziel van dit prachtige land.
Het raakt me diep. Want juist de natuur, juist die eindeloze horizon en die bergen die zoveel verhalen dragen, zijn voor mij een belangrijke reden om te lopen. De Camino is méér dan een pad. Het is een verbinding met de aarde, met de geschiedenis, met elkaar. En wanneer dat pad bedreigd wordt, besef ik opnieuw hoe kwetsbaar alles is.
Misschien maakt het dit avontuur des te betekenisvoller. Elke kilometer die ik straks afleg, draag ik niet alleen mijn eigen droom mee, maar ook het besef dat deze wereld ons niet gegeven is. Dat lopen, ademen, dromen en beleven een geschenk is.
Angst en verlangen
Ergens vind ik het eng. Laat ik daar niet omheen draaien. De gedachte dat ik straks dag en nacht onderweg ben, dat pijn en slaapgebrek mijn trouwste metgezellen zullen zijn, maakt me soms nerveus. Ik weet dat er momenten zullen komen waarop de twijfel me overspoelt. Momenten waarop opgeven verleidelijker lijkt dan doorgaan.
Maar tegelijkertijd voel ik ook het verlangen. Het diepe, brandende verlangen om te ontdekken waar mijn grenzen tegenwoordig liggen en wat er gebeurt als ik ze durf te overschrijden. Precies dáár, op dat snijvlak van angst en verlangen, ontstaat het avontuur.
De lat ligt hoog
De lat ligt hoog. Hoger dan ooit. Maar dat is precies waarom ik dit doe. Want wie de lat laag legt, blijft veilig binnen de lijntjes. Wie de lat laag legt, leert nooit vliegen.
Ik kies voor het onbekende. Voor de uitdaging die me nachtenlang wakker houdt. Voor de droom die me soms bang maakt, maar me altijd vooruit duwt. Binnenkort zet ik mijn eerste stap. Niet wetend waar de reis me exact zal brengen, maar vastbesloten dat ik hem ten volle zal beleven.
De Camino Francés wacht. Het pad is nieuw. De uitdaging is groots.
Nog iets meer dan een week.
En dan begint het. Tik tak, tik tak.
foto’s: AI, Pexels