Fastpacking in de bergen is voor mij veel meer dan een manier om lange afstanden af te leggen. Het is een manier van leven geworden. Zodra ik mijn rugzak op mijn schouders voel rusten en de eerste bergpas voor me…
Read More
Fastpacking in de bergen is voor mij veel meer dan een manier om lange afstanden af te leggen. Het is een manier van leven geworden. Zodra ik mijn rugzak op mijn schouders voel rusten en de eerste bergpas voor me…
Read More
Dwars door de Pyreneeën. Alleen al die woorden zijn genoeg om mijn hoofd op hol te brengen. Ik zie de bergen voor me, ruik de ijle lucht en voel de rugzak op mijn schouders terwijl ik urenlang onderweg ben zonder…
Read More
Sommige avonturen beginnen ver van huis, maar soms hoef ik helemaal niet ver te reizen om opnieuw het onbekende in te stappen. In de herfst van 2026 trek ik eropuit over de GR 249 trail, de Gran Senda de Málaga.…
Read More
Daar ligt ze dan, mijn moedertje. Liefkozend noem ik haar de kleine generaal. Klein van stuk, maar groots van karakter, kracht en liefde. Ik kijk naar haar kist en besef dat dit de laatste keer is dat ik zo dicht…
Read More
Ergens in de zomer gebeurt er iets waar ik maanden naar verlang. Ik hang mijn rugzak om, stap naar buiten en voel dat mijn lichaam weer op avontuur wil. Na maanden waarin een blessure mij letterlijk en figuurlijk afremt, ga…
Read More
Op zondag 13 september staat de tweede editie van de Avontuurlijk leven trail op het programma en eerlijk gezegd is dat sneller gegaan dan ik vooraf had bedacht. Ik ben weer even in Nederland en daarmee ontstaat opnieuw de mogelijkheid…
Read More
Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant? De zin zit in mijn hoofd terwijl ik ergens rond Badajoz in Spanje urenlang tegen de wind in trap. Het regent, voor…
Read More
Het is iets voor twaalf uur als ik mijn fiets tegen een opslaghok voor gastlessen zet. Ik ben inmiddels een flink stuk aan het fietsen door Portugal en heb geen idee wat deze ogenschijnlijk gewone stop mij gaat brengen. Twee…
Read More
De FKT Camino Portugués begint voor mij niet met een klok die aftelt of met de ambitie om een snelle tijd neer te zetten. Het begint met een verlangen dat al maanden in mij zit. Ik wil weer onderweg zijn.…
Read More
16 augustus 2021. De meeste dagen verdwijnen geruisloos in de tijd. Andere dagen draag je voor altijd met je mee. Deze datum staat in mijn geheugen gegrift. Niet omdat ik die dag bewust aan een groot avontuur begin of een…
Read More
Ik loop de eetkamer in en mijn blik valt direct op mijn rugzak. Hij staat al klaar. Niet omdat ik zo graag vroeg inpak, maar omdat ik mezelf erop betrap dat ik er steeds even naar wil kijken. Alsof hij…
Read More
Soms kom je woorden tegen waarvan je direct voelt dat er meer achter schuilgaat. Ze nestelen zich ergens in je hoofd en blijven terugkomen, zonder dat je precies kunt uitleggen waarom. Zo vergaat het mij al jaren met de term…
Read More
Ik weet nu al hoe mijn komende weken in de vroege ochtend beginnen. Nog voordat de koffie helemaal is doorgelopen, open ik de live-tracking van de FKT-poging HexaTrek. Een klein stipje beweegt ergens door Frankrijk. Vandaag misschien nog bijna onzichtbaar…
Read More
Ik durfde niet meer te gaan hardlopen. Opnieuw durven hardlopen bleek uiteindelijk niet zozeer een fysieke uitdaging als wel een mentale. Na mijn wintertraining in Andalusië en die bewuste dag begin april op de Camino Francés leek mijn lichaam de…
Read More
De eerste zonnestralen glijden voorzichtig over de heuvels van Andalusië terwijl ik met een dampende mok koffie op het terras van mijn finca zit. De lucht is helder, de wind beweegt zacht door de bomen en ergens hoog boven het…
Read More
De zomer hangt in de lucht. De dagen zijn lang, de avonden warm en het leven lijkt vanzelf een tandje terug te schakelen. Hier in Zuid-Spanje merk ik het extra sterk. Zodra de hitte van de dag langzaam wegebt en…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal. Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld naar de zomer van 2027. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om geduld. Juist daarom keer ik…
Read More
Bereidheid is alles. Die woorden kwamen ruim zeven jaar geleden mijn leven binnen en blijven sindsdien als een stille onderstroom aanwezig in alles wat ik doe. Ik merk hoe ik ze niet alleen begrijp met mijn hoofd, maar vooral voel…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om geduld. Juist daarom keer ik…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om geduld. Juist daarom keer ik…
Read More
Een jaar geleden ren ik samen met Marcel over de N70 in Berg en Dal. Het is vroeg in de ochtend en de bossen liggen er stil bij. Mistflarden hangen tussen de bomen terwijl onze voetstappen ritmisch over de heuvelachtige…
Read More
Het loopt anders. Die woorden galmen de afgelopen weken vaker door mijn hoofd dan me lief is. Bijna vijf weken zijn verstreken sinds de dag waarop voor mij alles abrupt stilvalt. Een onzichtbare tegenstander trekt in korte tijd alle stekkers…
Read More
Ik zit hier, in de Axarquía, en vandaag word ik vijftig. 50 kaarsjes. Geen verhaal. Wel waarheid. De zon hangt al vroeg boven de heuvels, de stilte is tastbaar en ergens tussen die stilte en het licht voel ik dat…
Read More
Mijn FKT-poging Camino Francés stopt al op de eerste dag. Ik voel het gebeuren terwijl ik nog midden in de beweging zit. Wat begint als een lichte onrust in mijn buik, ergens diep vanbinnen, groeit binnen korte tijd uit tot…
Read More
Na ruim negentien uur in de bus, met files die zich eindeloos opstapelen, kom ik brak aan in Bayonne. Mijn lijf beweegt, maar mijn hoofd blijft nog ergens achter. Omdat het nog even duurt voordat de trein naar Saint-Jean-Pied-de-Port vertrekt,…
Read More
Ik staar naar de woorden ‘Het absurde avontuur: 800 km in 8 dagen en 8 uur’ en er gebeurt iets vreemds. Alsof ik even losraak van mezelf en kijk naar iemand anders die dit plan heeft bedacht, iemand die geen…
Read More
Ik trek mijn schoenen aan en stap naar buiten. Terwijl de frisse lucht mijn longen vult, voel ik opnieuw waarom ontsnappen aan de ratrace voor mij geen keuze meer is, maar een manier van leven. Jaren geleden heb ik die…
Read More
Ik stel me voor dat ik mijn eerste stappen zet in de vroege ochtend, nog voordat de wereld wakker is, en ergens in die eerste meters voel ik dat pelgrimeren op snelheid net zo goed pelgrimeren is. Het licht is…
Read More
Op een hoog punt ontvouwt zich een landschap in lagen. Bergen worden langzaam wakker in het eerste licht van de dag, de zon komt op en alles is stil en groots tegelijk. Het is zo’n moment waarop iets onmiskenbaar duidelijk…
Read More
De winter in Andalusië is zacht voor wie beweegt. Het licht ligt open over de heuvels, de lucht is helder en de aarde ademt. Ik loop. Uren achter elkaar. Over stoffige paden, langs olijfbomen en rotspartijen. Ik loop als voorbereiding…
Read More
Run2Rome4Ronald komt mijn leven binnen via een mailtje in oktober, terwijl ik zelf in Andalusië zit. Ergens tussen mijn eigen kilometers en stilte lees ik zijn woorden. Geen gelikt plan. Geen borstklopperij. Gewoon eerlijk. Een jonge man die wil gaan…
Read More
De Parkinson-dementie loopt met me mee zodra ik de deur open van De Honinghoeve in Nijmegen, waar mijn moeder Janneke al jaren woont. Ik stap De Boomgaard binnen en voel meteen hoe de tijd hier anders ademt. Trager. Zachter. Alsof…
Read More
Onderweg in Andalusië, over smalle paadjes, heuvels die glinsteren in winterzon en door olijfboomgaarden die ruiken naar vochtige aarde en houtrook. Het land ligt achter me, nog doorweekt van regen. De geur van natte aarde hangt in mijn neus. De…
Read More
April nadert. Niet luid en niet dwingend, maar wel onafwendbaar. De Camino Francés ligt als een dunne lijn door mijn gedachten geweven. Soms blijft hij op de achtergrond, terwijl hij op andere momenten zo scherp aanwezig is dat ik hem…
Read More
Er zijn momenten in het leven waarop je voelt dat je niet loopt, maar leeft. Ultralopen, het leggen van afstanden die verder gaan dan de normale grenzen van wat we ons voorstellen, heeft voor mij niet alleen met kilometers te…
Read More
Ik sta aan het begin, maar eigenlijk ben ik al onderweg. Mijn lichaam weet het eerder dan mijn hoofd. Er hangt iets in de lucht, een spanning die niet drukt maar trekt. Alsof het pad mij roept. Tijd staat naast…
Read More
Het bergmassief, de Pyreneeën: de imposante bergketen op de grens van Frankrijk en Spanje. Het ligt er al. Onverschillig. Stil. Rauw. Straks sta ik weer aan de rand van de Atlantische Oceaan. Het zoute water spat tegen de rotsen, meeuwen…
Read More
Editie 2026, zondag 15 maart, was de eerste keer, en wat voor een. Het werd een dag die nog even bleef hangen nadat de laatste stappen waren gezet. De reacties na afloop waren lovend, warm en oprecht. Alsof we samen…
Read More
Het is meer dan een reeks sessies, meer dan alleen uren maken. Hier in Andalusië, waar het licht ’s morgens zacht glijdt over de heuvels en de aarde ruikt naar tijm en vochtige rotsen, begint mijn begrip van ultratraining langzaam…
Read More
Sommige ideeën kondigen zich luid aan. Met vuurwerk en tromgeroffel. Andere beginnen klein. Bijna onschuldig. Een gedachte tijdens een rustige duurloop. Een zin die blijft hangen terwijl de wereld om me heen langzaam wakker wordt. Dit idee hoort bij die…
Read More
Hier in Andalusië waar de winterlucht zachter is dan in Nederland en de dagen zich openen met een licht dat bijna vloeibaar lijkt voel ik hoe elke stap me dieper in mijn voorbereiding trekt. December is hier geen einde van…
Read More
Soms begint avontuur niet met vertrek, maar met een ademhaling. Een besluit om te luisteren naar wat in je beweegt en te volgen waar het leven je roept. Dit is een verhaal over de moed om te bewegen, de schoonheid…
Read More
De zon klimt elke ochtend iets later over de heuvelruggen van Andalusië, alsof ze mijn ritme heeft overgenomen. Ik sta op, voel de koelte van de houten veranda onder mijn voeten en weet: vandaag begint opnieuw op blote voeten, ook…
Read More
2 januari 2025. Die datum blijft als een markering in mijn systeem zitten. Niet als een getal, maar als een gevoel. Het moment waarop de deur van mijn woning achter me dichtging en ik geen sleutel meer had om terug…
Read More
De ochtenden in Andalusië beginnen traag. De zon kruipt rustig over de heuvels, het licht schuift langzaam de vallei in en ik zit met een kop koffie op de veranda voor mijn tiny house. De lucht is zacht, de stilte…
Read More
Review ★☆☆☆☆ (1 van de 5 sterren) tiny house Nidô | Ervaring en beoordeling na onderstaand verhaal De middagzon hangt boven de heuvels als we de laatste bocht nemen. Twee lieverds brengen mij van Malaga naar mijn tiny house in…
Read More
Het is begin november en ik zit in het zonnetje op de veranda voor mijn tiny house, ergens in de heuvels van Andalusië. Mijn overwinteringsperiode is begonnen. De dagen zijn nog warm, ruim vijfentwintig graden. De lucht ligt open, strak…
Read More
Er is iets in mij dat haast heeft. Niet de haast van een drukke dag of een volle agenda, maar een diepere, stillere haast. Een die niet te zien is, maar voelbaar in elke vezel van mijn lijf. Het is…
Read More
Er zijn momenten in het leven waarop iets diep van binnen begint te trillen. Een fluistering, een roep die je niet kunt negeren. Zo begon het bij mij; de roep van de Pyreneeën. Het is alsof deze bergen, oud en…
Read More
De herfst heeft Nederland in haar greep. De bladeren kleuren rood en goud, terwijl de zon door het wolkendek probeert door te breken. Af en toe tikt de regen tegen het raam. Een vertrouwd geluid op een grijze dag. De…
Read More
Op een ochtend merk je dat je te lang hebt stilgezeten. Het begint subtiel. Je ontwaakt, schuift uit bed en voelt dat je rug wat strammer is dan anders. Je benen willen niet meteen mee. Je gaat zitten met een…
Read More
Een vergeten doos. Een onverwachte vondst. Daar staat hij ineens: mijn boek ‘Ontsnapt’. Vijfentwintig exemplaren, dus beperkt leverbaar. Alsof het zichzelf opnieuw in de wereld wil zetten. Alsof het zegt: dit verhaal moet weer gedeeld worden. En misschien is dat…
Read More
Ik had het niet verwacht. Echt niet. Ik dacht dat ik er verslagen bij zou zitten. Dat ik vol teleurstelling terug zou kijken. Maar nu het voorbij is, voel ik iets heel anders. Geen schaamte. Geen verdriet. Wat ik voel,…
Read More
De lucht is geladen met stilte. Niet de stilte van leegte, maar van verwachting. Alsof de wereld zelf haar adem inhoudt. Ik zit op de rand van een bed, rugzak ingepakt naast me, hart wijd open. Nog zo’n anderhalve dag.…
Read More
Nog iets meer dan een week. Nog een negental dagen waarin ik wakker word met het gevoel dat er iets groots staat te gebeuren. Het zit in elke vezel van mijn lichaam: de spanning, de verwachting, het ongeduld. Ik weet…
Read More
Je staat aan de rand van een stuk bos. Achter je ligt het asfalt, voor je slingert een smal pad tussen dennen en varens. De lucht is helder, de stilte is niet helemaal stil. Vogels en wind vullen de ruimte…
Read More
Terwijl natuurbranden in Spanje tienduizenden hectaren verwoesten en dorpen geëvacueerd moeten worden raken ook delen van de Camino Francés afgesloten of tijdelijk onbegaanbaar door vuur en rook. Spanje brandt en dit betekent voor mij dat mijn FKT-poging op de Camino…
Read More
Mijn rugzak, minimalistisch licht, staat klaar. Niet als een last, maar als een belofte. Een belofte van beweging, van vrijheid, van het uiterste vragen en geven. Binnenkort vertrek ik voor weer een groots avontuur: het scherper stellen van een Fastest…
Read More
De ochtend is fris. Mijn tent staat op een heuvel, verscholen tussen de bomen aan de rand van de camping, mijn vertrouwde uitvalsbasis hoog in de Toscaans-Emiliaanse Apennijnen. Hier, vlakbij Passo della Futa, word ik wakker met het geluid van…
Read More
Vaak weet ik het ook niet. Waar ik die dag zal slapen. Wat ik zal eten. Of ik regen krijg of zon. Of ik iemand ontmoet, alleen zal blijven. En toch, uitzonderingen daargelaten, ga ik. Haast elke dag opnieuw. Niet…
Read More
Ik sta aan de vooravond van iets groots. Iets wat me wakker houdt en tegelijk laat dromen. Een dans met de tijd. Naar het einde van augustus, als de wind goed staat, ga ik een poging doen om de Fastest…
Read More
De bergen ademen iets ouds uit. Iets onuitsprekelijks. Iets dat niet in kaarten te vangen is, noch in cijfers, tijden of hoogtemeters. Je voelt het zodra je de eerste passen zet over hun flanken. Het geritsel van de wind door…
Read More
‘Ik ben nog steeds onderweg. Als avontuurlijke nomad. Als reiziger zonder vast plan. De weg verandert, de richting buigt, het ritme verschuift. Maar de reis gaat verder. Altijd verder. En de pijn? Die wijst me de weg.’ Met deze woorden…
Read More
Een rare dag vandaag. Ik ben al vroeg op pad, vanaf het dal op zo’n 800 meter hoogte. De zon klimt traag over de kammen, het pad stijgt scherp. Mijn benen voelen sterk, mijn pas is ritmisch. Ik klim gestaag…
Read More
Muggia, nabij Triëst, ligt nog in slaap wanneer ik de stad verlaat. De zee achter me, het Alpengebergte voor me. De lucht is dik en lichtoranje, het asfalt ademt warmte van de vorige dag. Het is juni, maar het voelt…
Read More
De ochtend begint, zoals haast elke ochtend, zonder wekker. De zon druppelt door het bladerdak boven mijn hoofd, vogels zingen alsof ze de tijd hebben uitgevonden en ik, ik kijk liggend in mijn slaapzak vanuit mijn tent naar buiten. Ik…
Read More
De zon klimt boven het gebergte, terwijl ik mijn veters strak trek. Mijn rugzak is lichter dan ooit. Niet omdat ik minder meedraag, maar omdat ik mezelf opnieuw leer dragen. Hier in de Toscaans-Emiliaanse Apennijnen Italië, rond de bossen van…
Read More
Er zijn dagen dat ik wakker word met een knoop in mijn maag. Niet van angst, maar van beweging. Iets in mij wil vooruit. Geen idee waarheen, geen plan, geen garantie. Alleen een verlangen dat klopt, klopt, klopt. Als een…
Read More
De zomer zal nog jong zijn wanneer ik mijn voeten zal zetten in het warme stof van Muggia bij Triëst. De zee zal achter me schitteren, ik zal vooruit kijken. Voor me zullen de contouren opdoemen van een ander universum.…
Read More
Sinds ik mijn Fastest Known Time (FKT) liep op de Camino del Norte is daar volop aandacht voor geweest. Kranten, online-media, radio, felicitaties maar ook ‘nieuwsgierige’ vragen over mijn Camino del Norte avontuur. Hoe bereid je je voor? Waar slaap…
Read More
Ik zit op een bankje in het Goffertpark in Nijmegen. De bomen staan wijd uit elkaar, oud en vertrouwd, alsof ze me al jaren kennen. De geur van gras en vochtige aarde hangt in de lucht. Het leven om me…
Read More
Ik word wakker in een guesthouse dat ruikt naar koffie van gisteren, houten vloeren en stilte. Het is nog donker. De wereld buiten ademt traag, alsof ook zij nog niet weet dat het de laatste dag is. Mijn lakens zijn…
Read More
Ik loop langzaam. Niet om vooruit te komen, maar om stil te staan. Mijn voeten tikken ritmisch op het dorre pad, grind knarst onder mijn zolen, terwijl de zon al vroeg haar gouden stralen over het Portugese land strooit. Links…
Read More
De hitte drukt op mijn schouders wanneer ik Figueira da Foz binnenloop. Na 36 kilometer rennen voel ik hoe de zon mijn zweet opdroogt, hoe mijn benen zwaarder worden en hoe de zilte geur van de oceaan mij vooruit trekt.…
Read More
De tijd vliegt, ook als je vertraagd leeft. 110 dagen geleden verliet ik huis en haard. Ik trok de deur dicht en liet alles achter: spullen, gewoontes, zekerheden. Sindsdien leef ik uit een rugzak. Mijn bezittingen passen op mijn rug.…
Read More
De ochtend ruikt naar dennen, nat gras en avontuur. Mijn schoenen zijn vochtig van de dauw, mijn adem wit in de koelte van de lente. De rugzak licht, het hart zwaar van verlangen. Ik ben onderweg. Honderden kilometers liggen voor…
Read More
Zondagochtend 30 maart. De zon schuift langzaam boven de horizon en kleurt de baai van Irun goud. Het is warm voor het seizoen. De lucht ruikt naar zout en lente. De eerste vogels zingen hun lied over de grens tussen…
Read More
De oceaan ruist in gedachten achter me. De geur van zout en wier hangt zwaar in de lucht. Voor me kronkelt de Camino del Norte langs de kliffen, een pad dat pelgrims al eeuwenlang naar Santiago de Compostela leidt. Maar…
Read More
De lucht boven de Dordogne gloeit zacht oranje terwijl de ochtend langzaam ontwaakt. Dauw ligt als een zilveren sluier over de velden, de bomen werpen lange schaduwen over de weg. Ik ren. Mijn voeten raken het gravel in een ritme…
Read More
De eerste stap voelt als een vonk. Een kleine schok door mijn lijf, niet van vermoeidheid maar van opwinding. Ik zet af, voel de lichtere rugzak op mijn rug en val in een ritme dat zowel vertrouwd als nieuw is.…
Read More
Het is de eerste zondag in maart en de lucht boven Limoges is helder en fris. De winter heeft zich teruggetrokken in de schaduw van de steegjes. De zon durft al voorzichtig over de daken te gluren. Ik wandel door…
Read More
De zon kruipt loom over de horizon en schildert de wereld in tinten van goud en koper. Mijn voeten voelen de kou van de ochtend, de vochtige aarde onder mij als een stille herinnering dat ik besta. Hier, nu. Ik…
Read More
“Wat betekent het woord ‘stem’ allemaal voor jou? Wat roept dit woord op als je kijkt naar je eigen levensverhaal?” Deze vragen werden mij recentelijk gesteld. Mooie vragen die ik laat resoneren. Mijmer je met me mee? ‘Stem’ Het is…
Read More
De zon speelt met de schaduwen van de bomen terwijl ik over een zacht slingerend pad door het Zuid-Franse landschap trek. Het is half februari, maar de lente heeft zich al aangekondigd. De dagen van mist, regen en kou lijken…
Read More
De regen is niet zomaar regen. Ze is een aanwezigheid, een metgezel, een fluistering in de lucht die me omhelst en niet loslaat. Dikke druppels kletteren op de aarde, spatten op mijn jas, kruipen via de opening bij mijn gezicht…
Read More
Elke voorbijganger die ik passeer, elk gezicht dat vluchtig opduikt in mijn blikveld, draagt een onzichtbare wereld met zich mee. Een leven dat net zo vol en gelaagd is als het mijne, met dromen, zorgen, liefdes en herinneringen. Maar de…
Read More
Mist. Dagenlang is ze mijn metgezel. Ze hangt laag over de velden, leunt tegen de stammen van de bomen, druppelt traag van de kale takken. Ze verstikt het uitzicht, dempt elk geluid. Mijn wereld is ingekapseld in grijs. Alle ingrediënten…
Read More
Eerder schreef ik: ‘Frankrijk heeft mij positief verrast. Ze is mooi, uitdagend en heeft me uitgenodigd haar te gaan ontdekken.’ Een uitnodiging die ik heb aanvaard en met beide handen heb aangepakt. Ik vervolg mijn Quest over de paden van…
Read More
De lucht is kristalhelder op deze vroege ochtend, de eerste dag van februari. Het is winter in Frankrijk, maar vandaag schijnt de zon voor de eerste keer volop. Ze heeft gewonnen van de wolken. Laat de rijp glinsteren op de…
Read More
De grens is stil. Geen slagboom, geen douanepost, alleen de Moezel die zich nonchalant door het landschap slingert en her en der borden die je vertellen welke grens je passeert en je welkom heten in het betreffende land. Het voelt…
Read More
De mist hangt als een dikke deken over het landschap. Alles lijkt te verdwijnen in de grijze leegte die zich uitstrekt tot ver voorbij de horizon. Ik loop, loop over the Way of Saint James. Mijn adem kringelt in kleine…
Read More
“Het is geen onrust of poging om iets te ontvluchten, zoals door sommigen gedacht wordt. Dit is een keuze, mijn keuze. Een bewuste beslissing, gemaakt met een helder hoofd en een rustig hart. Ik heb mijn huis verkocht, afscheid genomen…
Read More
De wereld lijkt stil te staan. Een dikke laag sneeuw bedekt alles om me heen, dempt elk geluid en vervaagt de grenzen tussen land en lucht. Alsof ik door een droom loop. Elke stap voert mij verder in een tijdloos,…
Read More
Het is de avond van 1 januari 2025 als ik alleen, half liggend op een eenpersoonsmatras, op de grond in een nagenoeg lege woonkamer naar de tv zit te staren. Ik zie de bewegende beelden, binnen komen ze niet. Morgen…
Read More
In een wereld die voortdurend in beweging is, waar de dagen zich aaneenrijgen in een schijnbaar eindeloze stroom van verplichtingen en verwachtingen, is het gemakkelijk om verstrikt te raken in de val van ‘later’. We stellen onze dromen uit, parkeren…
Read More
In een wereld waar agenda’s strakker zijn dan ooit, waar prestatiedrang en deadlines de klok dicteren, leeft ergens een nomade. Geen vaste woonplaats, geen vastomlijnde doelen maar een onstilbare drang om te bewegen, te ontdekken en te leven met wat…
Read More
Hardlopen en trailrunnen zijn voor mij een manier om mijn hoofd leeg te maken, gedachten te ordenen, mijn lichaam in beweging te houden en te verbinden met mijzelf en de omgeving waar ik loop. Op dit moment zit ik in…
Read More
Een waslijst aan mitsen en maren, beren op de weg. Wij als mens zijn heel goed in het opwerpen van allerlei obstakels. Voor onszelf of door anderen. Vaak hoor ik vertellen over grootse dromen, doelen en uitdagingen. En als ik…
Read More