Het bergmassief, de Pyreneeën: de imposante bergketen op de grens van Frankrijk en Spanje. Het ligt er al. Onverschillig. Stil. Rauw. Straks sta ik weer aan de rand van de Atlantische Oceaan. Het zoute water spat tegen de rotsen, meeuwen…
Read More
Een avontuurlijk leven heeft voor mij niets te maken met het beklimmen van de hoogste bergen of het overroeien van een oceaan, hoewel dit natuurlijk wel avontuurlijk is.
Een avontuurlijk leven heeft voor mij alles te maken met een avontuurlijke mindset. De wil om buiten je comfortzone te treden en te gaan doen. Avontuurlijk leven doe ik door mijzelf elke dag weer, op allerlei vlakken, uit te dagen en dingen te doen die buiten mijn comfortzone liggen.
Als je net als ik avontuur ziet als een mindset is het er dus altijd en overal. Je draagt het tenslotte bij je. Op elk moment van de dag kun je dus kiezen voor avontuur. Je kunt ervoor kiezen om net even of heel ver buiten je comfortzone te treden. Dus pak eens een andere route tijdens je wandeling, neem in de herfst een duik in die plas in plaats van in de zomer als het water lekker warm is, of ga tijdens je vakantie een paar dagen trekken met rugzak en blijf niet op een vaste plek hangen.
Je zult zien dat hoe vaker je buiten je comfortzone treedt, hoe makkelijker het je af zal gaan. Deze zone zal vergroten, je wordt creatiever en je gaat je eigen grenzen verleggen.
Avontuurlijk leven is dus een keuze. Maak er tijd voor en ga doen. Het zal je verrijken!
Het bergmassief, de Pyreneeën: de imposante bergketen op de grens van Frankrijk en Spanje. Het ligt er al. Onverschillig. Stil. Rauw. Straks sta ik weer aan de rand van de Atlantische Oceaan. Het zoute water spat tegen de rotsen, meeuwen…
Read More
👀 Al 28 aanmeldingen!Sluit jij aan als de 29e? Avontuurlijk leven ultra. Voor mij zijn het geen losse woorden, maar een verwijzing naar mijn avontuurlijke bestaan. En misschien ook wel naar dat van jou. Een trailrun begint nooit met de…
Read More
Het is meer dan een reeks sessies, meer dan alleen uren maken. Hier in Andalusië, waar het licht ’s morgens zacht glijdt over de heuvels en de aarde ruikt naar tijm en vochtige rotsen, begint mijn begrip van ultratraining langzaam…
Read More
Sommige ideeën kondigen zich luid aan. Met vuurwerk en tromgeroffel. Andere beginnen klein. Bijna onschuldig. Een gedachte tijdens een rustige duurloop. Een zin die blijft hangen terwijl de wereld om me heen langzaam wakker wordt. Dit idee hoort bij die…
Read More
Hier in Andalusië waar de winterlucht zachter is dan in Nederland en de dagen zich openen met een licht dat bijna vloeibaar lijkt voel ik hoe elke stap me dieper in mijn voorbereiding trekt. December is hier geen einde van…
Read More
Soms begint avontuur niet met vertrek, maar met een ademhaling. Een besluit om te luisteren naar wat in je beweegt en te volgen waar het leven je roept. Dit is een verhaal over de moed om te bewegen, de schoonheid…
Read More
De zon klimt elke ochtend iets later over de heuvelruggen van Andalusië, alsof ze mijn ritme heeft overgenomen. Ik sta op, voel de koelte van de houten veranda onder mijn voeten en weet: vandaag begint opnieuw op blote voeten, ook…
Read More
2 januari 2025. Die datum blijft als een markering in mijn systeem zitten. Niet als een getal, maar als een gevoel. Het moment waarop de deur van mijn woning achter me dichtging en ik geen sleutel meer had om terug…
Read More
De ochtenden in Andalusië beginnen traag. De zon kruipt rustig over de heuvels, het licht schuift langzaam de vallei in en ik zit met een kop koffie op de veranda voor mijn tiny house. De lucht is zacht, de stilte…
Read More
De middagzon hangt boven de heuvels als we de laatste bocht nemen. Twee lieverds brengen mij van Malaga naar mijn tiny house in Spanje. De weg slingert tussen de olijfbomen door, stoffig en hobbelig, alsof hij me wil testen voordat…
Read More
Het is begin november en ik zit in het zonnetje op de veranda voor mijn tiny house, ergens in de heuvels van Andalusië. Mijn overwinteringsperiode is begonnen. De dagen zijn nog warm, ruim vijfentwintig graden. De lucht ligt open, strak…
Read More
Er is iets in mij dat haast heeft. Niet de haast van een drukke dag of een volle agenda, maar een diepere, stillere haast. Een die niet te zien is, maar voelbaar in elke vezel van mijn lijf. Het is…
Read More
Er zijn momenten in het leven waarop iets diep van binnen begint te trillen. Een fluistering, een roep die je niet kunt negeren. Zo begon het bij mij; de roep van de Pyreneeën. Het is alsof deze bergen, oud en…
Read More
De herfst heeft Nederland in haar greep. De bladeren kleuren rood en goud, terwijl de zon door het wolkendek probeert door te breken. Af en toe tikt de regen tegen het raam. Een vertrouwd geluid op een grijze dag. De…
Read More
Op een ochtend merk je dat je te lang hebt stilgezeten. Het begint subtiel. Je ontwaakt, schuift uit bed en voelt dat je rug wat strammer is dan anders. Je benen willen niet meteen mee. Je gaat zitten met een…
Read More
Een vergeten doos. Een onverwachte vondst. Daar staat hij ineens: mijn boek ‘Ontsnapt’. Vijfentwintig exemplaren, dus beperkt leverbaar. Alsof het zichzelf opnieuw in de wereld wil zetten. Alsof het zegt: dit verhaal moet weer gedeeld worden. En misschien is dat…
Read More
Ik had het niet verwacht. Echt niet. Ik dacht dat ik er verslagen bij zou zitten. Dat ik vol teleurstelling terug zou kijken. Maar nu het voorbij is, voel ik iets heel anders. Geen schaamte. Geen verdriet. Wat ik voel,…
Read More
De lucht is geladen met stilte. Niet de stilte van leegte, maar van verwachting. Alsof de wereld zelf haar adem inhoudt. Ik zit op de rand van een bed, rugzak ingepakt naast me, hart wijd open. Nog zo’n anderhalve dag.…
Read More
Je staat aan de rand van een stuk bos. Achter je ligt het asfalt, voor je slingert een smal pad tussen dennen en varens. De lucht is helder, de stilte is niet helemaal stil. Vogels en wind vullen de ruimte…
Read More
Terwijl natuurbranden in Spanje tienduizenden hectaren verwoesten en dorpen geëvacueerd moeten worden raken ook delen van de Camino Francés afgesloten of tijdelijk onbegaanbaar door vuur en rook. Spanje brandt en dit betekent voor mij dat mijn FKT-poging op de Camino…
Read More
De ochtend is fris. Mijn tent staat op een heuvel, verscholen tussen de bomen aan de rand van de camping, mijn vertrouwde uitvalsbasis hoog in de Toscaans-Emiliaanse Apennijnen. Hier, vlakbij Passo della Futa, word ik wakker met het geluid van…
Read More
Vaak weet ik het ook niet. Waar ik die dag zal slapen. Wat ik zal eten. Of ik regen krijg of zon. Of ik iemand ontmoet, alleen zal blijven. En toch, uitzonderingen daargelaten, ga ik. Haast elke dag opnieuw. Niet…
Read More
Ik sta aan de vooravond van iets groots. Iets wat me wakker houdt en tegelijk laat dromen. Een dans met de tijd. Naar het einde van augustus, als de wind goed staat, ga ik een poging doen om de Fastest…
Read More
‘Ik ben nog steeds onderweg. Als avontuurlijke nomad. Als reiziger zonder vast plan. De weg verandert, de richting buigt, het ritme verschuift. Maar de reis gaat verder. Altijd verder. En de pijn? Die wijst me de weg.’ Met deze woorden…
Read More
Een rare dag vandaag. Ik ben al vroeg op pad, vanaf het dal op zo’n 800 meter hoogte. De zon klimt traag over de kammen, het pad stijgt scherp. Mijn benen voelen sterk, mijn pas is ritmisch. Ik klim gestaag…
Read More
Muggia, nabij Triëst, ligt nog in slaap wanneer ik de stad verlaat. De zee achter me, het Alpengebergte voor me. De lucht is dik en lichtoranje, het asfalt ademt warmte van de vorige dag. Het is juni, maar het voelt…
Read More
De ochtend begint, zoals haast elke ochtend, zonder wekker. De zon druppelt door het bladerdak boven mijn hoofd, vogels zingen alsof ze de tijd hebben uitgevonden en ik, ik kijk liggend in mijn slaapzak vanuit mijn tent naar buiten. Ik…
Read More
De zon klimt boven het gebergte, terwijl ik mijn veters strak trek. Mijn rugzak is lichter dan ooit. Niet omdat ik minder meedraag, maar omdat ik mezelf opnieuw leer dragen. Hier in de Toscaans-Emiliaanse Apennijnen Italië, rond de bossen van…
Read More
Er zijn dagen dat ik wakker word met een knoop in mijn maag. Niet van angst, maar van beweging. Iets in mij wil vooruit. Geen idee waarheen, geen plan, geen garantie. Alleen een verlangen dat klopt, klopt, klopt. Als een…
Read More
De zomer zal nog jong zijn wanneer ik mijn voeten zal zetten in het warme stof van Muggia bij Triëst. De zee zal achter me schitteren, ik zal vooruit kijken. Voor me zullen de contouren opdoemen van een ander universum.…
Read More