Een jaar geleden ren ik samen met Marcel over de N70 in Berg en Dal. Het is vroeg in de ochtend en de bossen liggen er stil bij. Mistflarden hangen tussen de bomen terwijl onze voetstappen ritmisch over de heuvelachtige…
Read More
Genieten betekende oorspronkelijk iets als ‘helemaal kunnen gebruiken, volledig bezitten’. Die betekenis verschoof later naar ‘intensiteit’: ‘met plezier gebruiken’. Van daaruit ontstond de betekenis ‘je verheugen in iets, een fijn gevoel van iets krijgen’. (OnzeTaal)
Genieten begint door jezelf bewust te zijn van al het goede wat je op dit moment ervaart. Stel jezelf regelmatig de vraag “Geniet ik wel?”. Het is vaak zo dat je ‘vergeet te genieten’. Wees je ervan bewust. Als je regelmatig geniet van alles wat je doet en meemaakt wordt het leven een stuk leuker!
Voor mij zit het vooral in de kleine dingen. Een kopje koffie of de eerste zonnestralen van de dag. Het zit veelal in het HIER en NU, het moment.
Een jaar geleden ren ik samen met Marcel over de N70 in Berg en Dal. Het is vroeg in de ochtend en de bossen liggen er stil bij. Mistflarden hangen tussen de bomen terwijl onze voetstappen ritmisch over de heuvelachtige…
Read More
Ik zit hier, in de Axarquía, en vandaag word ik vijftig. 50 kaarsjes. Geen verhaal. Wel waarheid. De zon hangt al vroeg boven de heuvels, de stilte is tastbaar en ergens tussen die stilte en het licht voel ik dat…
Read More
Ik staar naar de woorden ‘Het absurde avontuur: 800 km in 8 dagen en 8 uur’ en er gebeurt iets vreemds. Alsof ik even losraak van mezelf en kijk naar iemand anders die dit plan heeft bedacht, iemand die geen…
Read More
De winter in Andalusië is zacht voor wie beweegt. Het licht ligt open over de heuvels, de lucht is helder en de aarde ademt. Ik loop. Uren achter elkaar. Over stoffige paden, langs olijfbomen en rotspartijen. Ik loop als voorbereiding…
Read More
De Parkinson-dementie loopt met me mee zodra ik de deur open van De Honinghoeve in Nijmegen, waar mijn moeder Janneke al jaren woont. Ik stap De Boomgaard binnen en voel meteen hoe de tijd hier anders ademt. Trager. Zachter. Alsof…
Read More
Ik sta aan het begin, maar eigenlijk ben ik al onderweg. Mijn lichaam weet het eerder dan mijn hoofd. Er hangt iets in de lucht, een spanning die niet drukt maar trekt. Alsof het pad mij roept. Tijd staat naast…
Read More
Editie 2026, zondag 15 maart, was de eerste keer, en wat voor een. Het werd een dag die nog even bleef hangen nadat de laatste stappen waren gezet. De reacties na afloop waren lovend, warm en oprecht. Alsof we samen…
Read More
Sommige ideeën kondigen zich luid aan. Met vuurwerk en tromgeroffel. Andere beginnen klein. Bijna onschuldig. Een gedachte tijdens een rustige duurloop. Een zin die blijft hangen terwijl de wereld om me heen langzaam wakker wordt. Dit idee hoort bij die…
Read More
2 januari 2025. Die datum blijft als een markering in mijn systeem zitten. Niet als een getal, maar als een gevoel. Het moment waarop de deur van mijn woning achter me dichtging en ik geen sleutel meer had om terug…
Read More
De ochtenden in Andalusië beginnen traag. De zon kruipt rustig over de heuvels, het licht schuift langzaam de vallei in en ik zit met een kop koffie op de veranda voor mijn tiny house. De lucht is zacht, de stilte…
Read More
Review ★☆☆☆☆ (1 van de 5 sterren) tiny house Nidô | Ervaring en beoordeling na onderstaand verhaal De middagzon hangt boven de heuvels als we de laatste bocht nemen. Twee lieverds brengen mij van Malaga naar mijn tiny house in…
Read More
Het is begin november en ik zit in het zonnetje op de veranda voor mijn tiny house, ergens in de heuvels van Andalusië. Mijn overwinteringsperiode is begonnen. De dagen zijn nog warm, ruim vijfentwintig graden. De lucht ligt open, strak…
Read More
De herfst heeft Nederland in haar greep. De bladeren kleuren rood en goud, terwijl de zon door het wolkendek probeert door te breken. Af en toe tikt de regen tegen het raam. Een vertrouwd geluid op een grijze dag. De…
Read More
Je staat aan de rand van een stuk bos. Achter je ligt het asfalt, voor je slingert een smal pad tussen dennen en varens. De lucht is helder, de stilte is niet helemaal stil. Vogels en wind vullen de ruimte…
Read More
Muggia, nabij Triëst, ligt nog in slaap wanneer ik de stad verlaat. De zee achter me, het Alpengebergte voor me. De lucht is dik en lichtoranje, het asfalt ademt warmte van de vorige dag. Het is juni, maar het voelt…
Read More
De lucht boven de Dordogne gloeit zacht oranje terwijl de ochtend langzaam ontwaakt. Dauw ligt als een zilveren sluier over de velden, de bomen werpen lange schaduwen over de weg. Ik ren. Mijn voeten raken het gravel in een ritme…
Read More
Het is de eerste zondag in maart en de lucht boven Limoges is helder en fris. De winter heeft zich teruggetrokken in de schaduw van de steegjes. De zon durft al voorzichtig over de daken te gluren. Ik wandel door…
Read More
De zon kruipt loom over de horizon en schildert de wereld in tinten van goud en koper. Mijn voeten voelen de kou van de ochtend, de vochtige aarde onder mij als een stille herinnering dat ik besta. Hier, nu. Ik…
Read More
De zon speelt met de schaduwen van de bomen terwijl ik over een zacht slingerend pad door het Zuid-Franse landschap trek. Het is half februari, maar de lente heeft zich al aangekondigd. De dagen van mist, regen en kou lijken…
Read More
De regen is niet zomaar regen. Ze is een aanwezigheid, een metgezel, een fluistering in de lucht die me omhelst en niet loslaat. Dikke druppels kletteren op de aarde, spatten op mijn jas, kruipen via de opening bij mijn gezicht…
Read More
Mist. Dagenlang is ze mijn metgezel. Ze hangt laag over de velden, leunt tegen de stammen van de bomen, druppelt traag van de kale takken. Ze verstikt het uitzicht, dempt elk geluid. Mijn wereld is ingekapseld in grijs. Alle ingrediënten…
Read More
Eerder schreef ik: ‘Frankrijk heeft mij positief verrast. Ze is mooi, uitdagend en heeft me uitgenodigd haar te gaan ontdekken.’ Een uitnodiging die ik heb aanvaard en met beide handen heb aangepakt. Ik vervolg mijn Quest over de paden van…
Read More
De grens is stil. Geen slagboom, geen douanepost, alleen de Moezel die zich nonchalant door het landschap slingert en her en der borden die je vertellen welke grens je passeert en je welkom heten in het betreffende land. Het voelt…
Read More
De wereld lijkt stil te staan. Een dikke laag sneeuw bedekt alles om me heen, dempt elk geluid en vervaagt de grenzen tussen land en lucht. Alsof ik door een droom loop. Elke stap voert mij verder in een tijdloos,…
Read More
Op 2 januari a.s. verlaat ik mijn woning, een plek vol herinneringen en verhalen. Op die dag zal ik de sleutels overdragen aan de nieuwe bewoners. Vreemd, spannend, bevrijdend. Alles wat ik heb opgebouwd, laat ik nu achter me. De…
Read More
Het is een zonovergoten vrijdagochtend als ik aan de koffie zit op een terrasje in Prades, Frankrijk. Een stad aan de voet van het Canigou massief, Pyrénées-Orientales. Ik kijk uit over het centrumplein en zie het opstarten van dit Franse…
Read More
Wildkamperen in de natuur heeft iets speciaals. Het is vrij en puur. Wildkamperen op hoogte. Op dat ene kleine ‘vlakke’ stukje bergrug voordat deze weer de diepte in gaat is magistraal. Misschien is dit voor mij wel het mooiste plekje…
Read More
Begin juni lag er nog te veel sneeuw in de Pyreneeën. Hierom moest ik mijn FKT-poging op de GR11 trail aan de Spaanse kant van de Pyreneeën staken. Om de tijd tussen juni en september, poging 2 is in september…
Read More
Dag achttien op de GR10 gaat een dag worden die anders is dan de eerdere zeventien dagen. Het zal een dag worden van mystiek, lopen in de wolken, geen hand voor ogen kunnen zien, ‘verdwalen’, avontuur en bijzondere ontmoetingen. Kortom;…
Read More