Intrinsieke motivatie is de drijfveer om iets te doen. De motivatie die vanuit jezelf komt. Als je intrinsiek gemotiveerd bent, doe je iets omdat je het graag wilt, niet omdat je van buitenaf wordt gemotiveerd dit te doen.
Het gaat dan niet om status of beloning, maar om het bevredigen van een behoefte, het volgen van een drijfveer van binnenuit.
Je doet iets omdat je het waardevol vindt of omdat je een voor jou belangrijk doel wilt behalen. Mensen die intrinsiek handelen voelen zich lekkerder. Het is dus een duurzame vorm van motivatie. Je hebt het gevoel dat je jezelf mag zijn.
Vaak gaat dit samen met passie. Als je ergens een passie voor hebt komt dit vanuit jezelf.
Ik durfde niet meer te gaan hardlopen. Opnieuw durven hardlopen bleek uiteindelijk niet zozeer een fysieke uitdaging als wel een mentale. Na mijn wintertraining in Andalusië en die bewuste dag begin april op de Camino Francés leek mijn lichaam de…
Read More
De zomer hangt in de lucht. De dagen zijn lang, de avonden warm en het leven lijkt vanzelf een tandje terug te schakelen. Hier in Zuid-Spanje merk ik het extra sterk. Zodra de hitte van de dag langzaam wegebt en…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal. Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld naar de zomer van 2027. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om geduld. Juist daarom keer ik…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om geduld. Juist daarom keer ik…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om geduld. Juist daarom keer ik…
Read More
Mijn FKT-poging Camino Francés stopt al op de eerste dag. Ik voel het gebeuren terwijl ik nog midden in de beweging zit. Wat begint als een lichte onrust in mijn buik, ergens diep vanbinnen, groeit binnen korte tijd uit tot…
Read More
Op een hoog punt ontvouwt zich een landschap in lagen. Bergen worden langzaam wakker in het eerste licht van de dag, de zon komt op en alles is stil en groots tegelijk. Het is zo’n moment waarop iets onmiskenbaar duidelijk…
Read More
Onderweg in Andalusië, over smalle paadjes, heuvels die glinsteren in winterzon en door olijfboomgaarden die ruiken naar vochtige aarde en houtrook. Het land ligt achter me, nog doorweekt van regen. De geur van natte aarde hangt in mijn neus. De…
Read More
April nadert. Niet luid en niet dwingend, maar wel onafwendbaar. De Camino Francés ligt als een dunne lijn door mijn gedachten geweven. Soms blijft hij op de achtergrond, terwijl hij op andere momenten zo scherp aanwezig is dat ik hem…
Read More
Ik sta aan het begin, maar eigenlijk ben ik al onderweg. Mijn lichaam weet het eerder dan mijn hoofd. Er hangt iets in de lucht, een spanning die niet drukt maar trekt. Alsof het pad mij roept. Tijd staat naast…
Read More
Hier in Andalusië waar de winterlucht zachter is dan in Nederland en de dagen zich openen met een licht dat bijna vloeibaar lijkt voel ik hoe elke stap me dieper in mijn voorbereiding trekt. December is hier geen einde van…
Read More
2 januari 2025. Die datum blijft als een markering in mijn systeem zitten. Niet als een getal, maar als een gevoel. Het moment waarop de deur van mijn woning achter me dichtging en ik geen sleutel meer had om terug…
Read More
De ochtenden in Andalusië beginnen traag. De zon kruipt rustig over de heuvels, het licht schuift langzaam de vallei in en ik zit met een kop koffie op de veranda voor mijn tiny house. De lucht is zacht, de stilte…
Read More
Er zijn momenten in het leven waarop iets diep van binnen begint te trillen. Een fluistering, een roep die je niet kunt negeren. Zo begon het bij mij; de roep van de Pyreneeën. Het is alsof deze bergen, oud en…
Read More
De herfst heeft Nederland in haar greep. De bladeren kleuren rood en goud, terwijl de zon door het wolkendek probeert door te breken. Af en toe tikt de regen tegen het raam. Een vertrouwd geluid op een grijze dag. De…
Read More
De bergen ademen iets ouds uit. Iets onuitsprekelijks. Iets dat niet in kaarten te vangen is, noch in cijfers, tijden of hoogtemeters. Je voelt het zodra je de eerste passen zet over hun flanken. Het geritsel van de wind door…
Read More
De zon klimt boven het gebergte, terwijl ik mijn veters strak trek. Mijn rugzak is lichter dan ooit. Niet omdat ik minder meedraag, maar omdat ik mezelf opnieuw leer dragen. Hier in de Toscaans-Emiliaanse Apennijnen Italië, rond de bossen van…
Read More
De tijd vliegt, ook als je vertraagd leeft. 110 dagen geleden verliet ik huis en haard. Ik trok de deur dicht en liet alles achter: spullen, gewoontes, zekerheden. Sindsdien leef ik uit een rugzak. Mijn bezittingen passen op mijn rug.…
Read More
De regen is niet zomaar regen. Ze is een aanwezigheid, een metgezel, een fluistering in de lucht die me omhelst en niet loslaat. Dikke druppels kletteren op de aarde, spatten op mijn jas, kruipen via de opening bij mijn gezicht…
Read More
Elke voorbijganger die ik passeer, elk gezicht dat vluchtig opduikt in mijn blikveld, draagt een onzichtbare wereld met zich mee. Een leven dat net zo vol en gelaagd is als het mijne, met dromen, zorgen, liefdes en herinneringen. Maar de…
Read More
Het is de avond van 1 januari 2025 als ik alleen, half liggend op een eenpersoonsmatras, op de grond in een nagenoeg lege woonkamer naar de tv zit te staren. Ik zie de bewegende beelden, binnen komen ze niet. Morgen…
Read More
In een wereld die voortdurend in beweging is, waar de dagen zich aaneenrijgen in een schijnbaar eindeloze stroom van verplichtingen en verwachtingen, is het gemakkelijk om verstrikt te raken in de val van ‘later’. We stellen onze dromen uit, parkeren…
Read More
Een levensveranderende beslissing is een keuze die een grote impact heeft op je leven en je toekomst. Ze veranderen je koers, zijn een opening naar nieuwe mogelijkheden en kunnen grote uitdagingen met zich meebrengen. Ik weet er alles van. Mijn…
Read More
Ruim twee dagen niet kunnen eten en wel fysiek presteren heeft me uitgeput. Mijn lijf geeft me een heel duidelijke boodschap. Ik krijg het niet meer aan de gang. De afgelopen dagen ben ik meermaals voorbij mijn eigen grenzen gegaan.…
Read More
‘Het licht van mijn hoofdlamp verlicht de duisternis om me heen net genoeg om mijn slaapplek in te richten. Vermoeid maar voldaan kruip ik in mijn slaapzak. Het was een lange indrukwekkende dag op de paadjes van de Pyreneeën. Ik…
Read More
Het is een zonovergoten vrijdagochtend als ik aan de koffie zit op een terrasje in Prades, Frankrijk. Een stad aan de voet van het Canigou massief, Pyrénées-Orientales. Ik kijk uit over het centrumplein en zie het opstarten van dit Franse…
Read More
We leven in een wereld waar routine en voorspelbaarheid vaak als fijn worden ervaren. Sterker, het is de gewenste norm. Voor een avonturier is dat anders. Een avonturier gaat, in mijn beleving, voor vrijheid en verkenning. Omarmt het onbekende, speelt…
Read More
Ik daal de trap af naar niveau -1 van het busstation in San Sebastian, Spanje. Het is een brede trap zodat je zowel omhoog als naar beneden kunt bewegen zonder elkaar in de weg te lopen. Vier op een rij…
Read More
Ik ben klaar voor mijn GR11 trail feestje. Gretig, gefocust, enthousiast, gespannen… ik ben niet meer te houden en reis dan ook, ondanks de nog aanwezige sneeuw woensdag af naar Noord-West Spanje. Naar Cabo Higuer, nabij Irun in Spaans Baskenland…
Read More