Ik loop de eetkamer in en mijn blik valt direct op mijn rugzak. Hij staat al klaar. Niet omdat ik zo graag vroeg inpak, maar omdat ik mezelf erop betrap dat ik er steeds even naar wil kijken. Alsof hij…
Read More
Geen gisteren om vast te houden, geen morgen om op vooruit te lopen. Alleen deze stap, deze adem, dit moment. Hier gebeurt het — het echte leven. Onder je voeten, in de wind, tussen twee slagen van je hart. Leven in het nu is geen keuze, het is een oefening in loslaten en werkelijk aanwezig zijn.
Ik loop de eetkamer in en mijn blik valt direct op mijn rugzak. Hij staat al klaar. Niet omdat ik zo graag vroeg inpak, maar omdat ik mezelf erop betrap dat ik er steeds even naar wil kijken. Alsof hij…
Read More
Soms kom je woorden tegen waarvan je direct voelt dat er meer achter schuilgaat. Ze nestelen zich ergens in je hoofd en blijven terugkomen, zonder dat je precies kunt uitleggen waarom. Zo vergaat het mij al jaren met de term…
Read More
Ik weet nu al hoe mijn komende weken in de vroege ochtend beginnen. Nog voordat de koffie helemaal is doorgelopen, open ik de live-tracking van de FKT-poging HexaTrek. Een klein stipje beweegt ergens door Frankrijk. Vandaag misschien nog bijna onzichtbaar…
Read More
Ik durfde niet meer te gaan hardlopen. Opnieuw durven hardlopen bleek uiteindelijk niet zozeer een fysieke uitdaging als wel een mentale. Na mijn wintertraining in Andalusië en die bewuste dag begin april op de Camino Francés leek mijn lichaam de…
Read More
De eerste zonnestralen glijden voorzichtig over de heuvels van Andalusië terwijl ik met een dampende mok koffie op het terras van mijn finca zit. De lucht is helder, de wind beweegt zacht door de bomen en ergens hoog boven het…
Read More
De zomer hangt in de lucht. De dagen zijn lang, de avonden warm en het leven lijkt vanzelf een tandje terug te schakelen. Hier in Zuid-Spanje merk ik het extra sterk. Zodra de hitte van de dag langzaam wegebt en…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal. Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld naar de zomer van 2027. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om geduld. Juist daarom keer ik…
Read More
Bereidheid is alles. Die woorden kwamen ruim zeven jaar geleden mijn leven binnen en blijven sindsdien als een stille onderstroom aanwezig in alles wat ik doe. Ik merk hoe ik ze niet alleen begrijp met mijn hoofd, maar vooral voel…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om geduld. Juist daarom keer ik…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om geduld. Juist daarom keer ik…
Read More
Het loopt anders. Die woorden galmen de afgelopen weken vaker door mijn hoofd dan me lief is. Bijna vijf weken zijn verstreken sinds de dag waarop voor mij alles abrupt stilvalt. Een onzichtbare tegenstander trekt in korte tijd alle stekkers…
Read More
Ik zit hier, in de Axarquía, en vandaag word ik vijftig. 50 kaarsjes. Geen verhaal. Wel waarheid. De zon hangt al vroeg boven de heuvels, de stilte is tastbaar en ergens tussen die stilte en het licht voel ik dat…
Read More
Mijn FKT-poging Camino Francés stopt al op de eerste dag. Ik voel het gebeuren terwijl ik nog midden in de beweging zit. Wat begint als een lichte onrust in mijn buik, ergens diep vanbinnen, groeit binnen korte tijd uit tot…
Read More
Ik trek mijn schoenen aan en stap naar buiten. Terwijl de frisse lucht mijn longen vult, voel ik opnieuw waarom ontsnappen aan de ratrace voor mij geen keuze meer is, maar een manier van leven. Jaren geleden heb ik die…
Read More
Ik stel me voor dat ik mijn eerste stappen zet in de vroege ochtend, nog voordat de wereld wakker is, en ergens in die eerste meters voel ik dat pelgrimeren op snelheid net zo goed pelgrimeren is. Het licht is…
Read More
Op een hoog punt ontvouwt zich een landschap in lagen. Bergen worden langzaam wakker in het eerste licht van de dag, de zon komt op en alles is stil en groots tegelijk. Het is zo’n moment waarop iets onmiskenbaar duidelijk…
Read More
De winter in Andalusië is zacht voor wie beweegt. Het licht ligt open over de heuvels, de lucht is helder en de aarde ademt. Ik loop. Uren achter elkaar. Over stoffige paden, langs olijfbomen en rotspartijen. Ik loop als voorbereiding…
Read More
Run2Rome4Ronald komt mijn leven binnen via een mailtje in oktober, terwijl ik zelf in Andalusië zit. Ergens tussen mijn eigen kilometers en stilte lees ik zijn woorden. Geen gelikt plan. Geen borstklopperij. Gewoon eerlijk. Een jonge man die wil gaan…
Read More
De Parkinson-dementie loopt met me mee zodra ik de deur open van De Honinghoeve in Nijmegen, waar mijn moeder Janneke al jaren woont. Ik stap De Boomgaard binnen en voel meteen hoe de tijd hier anders ademt. Trager. Zachter. Alsof…
Read More
Onderweg in Andalusië, over smalle paadjes, heuvels die glinsteren in winterzon en door olijfboomgaarden die ruiken naar vochtige aarde en houtrook. Het land ligt achter me, nog doorweekt van regen. De geur van natte aarde hangt in mijn neus. De…
Read More
Er zijn momenten in het leven waarop je voelt dat je niet loopt, maar leeft. Ultralopen, het leggen van afstanden die verder gaan dan de normale grenzen van wat we ons voorstellen, heeft voor mij niet alleen met kilometers te…
Read More
Het bergmassief, de Pyreneeën: de imposante bergketen op de grens van Frankrijk en Spanje. Het ligt er al. Onverschillig. Stil. Rauw. Straks sta ik weer aan de rand van de Atlantische Oceaan. Het zoute water spat tegen de rotsen, meeuwen…
Read More
Editie 2026, zondag 15 maart, was de eerste keer, en wat voor een. Het werd een dag die nog even bleef hangen nadat de laatste stappen waren gezet. De reacties na afloop waren lovend, warm en oprecht. Alsof we samen…
Read More
Sommige ideeën kondigen zich luid aan. Met vuurwerk en tromgeroffel. Andere beginnen klein. Bijna onschuldig. Een gedachte tijdens een rustige duurloop. Een zin die blijft hangen terwijl de wereld om me heen langzaam wakker wordt. Dit idee hoort bij die…
Read More
Soms begint avontuur niet met vertrek, maar met een ademhaling. Een besluit om te luisteren naar wat in je beweegt en te volgen waar het leven je roept. Dit is een verhaal over de moed om te bewegen, de schoonheid…
Read More
De zon klimt elke ochtend iets later over de heuvelruggen van Andalusië, alsof ze mijn ritme heeft overgenomen. Ik sta op, voel de koelte van de houten veranda onder mijn voeten en weet: vandaag begint opnieuw op blote voeten, ook…
Read More
2 januari 2025. Die datum blijft als een markering in mijn systeem zitten. Niet als een getal, maar als een gevoel. Het moment waarop de deur van mijn woning achter me dichtging en ik geen sleutel meer had om terug…
Read More
De ochtenden in Andalusië beginnen traag. De zon kruipt rustig over de heuvels, het licht schuift langzaam de vallei in en ik zit met een kop koffie op de veranda voor mijn tiny house. De lucht is zacht, de stilte…
Read More
Review ★☆☆☆☆ (1 van de 5 sterren) tiny house Nidô | Ervaring en beoordeling na onderstaand verhaal De middagzon hangt boven de heuvels als we de laatste bocht nemen. Twee lieverds brengen mij van Malaga naar mijn tiny house in…
Read More