Ergens in de zomer gebeurt er iets waar ik maanden naar verlang. Ik hang mijn rugzak om, stap naar buiten en voel dat mijn lichaam weer op avontuur wil. Na maanden waarin een blessure mij letterlijk en figuurlijk afremt, ga…
Read More
Speedhiking is een snelle en uitdagende vorm van wandelen die steeds populairder wordt onder avontuurlijke en fysiek actieve mensen. Het is een combinatie van wandelen en hardlopen, en vereist een goede conditie en uithoudingsvermogen.
Speedhiking is ontstaan uit de behoefte aan snellere en efficiëntere manieren om bergachtige gebieden te verkennen. Het is een manier om een lange afstand in kortere tijd af te leggen. Verder is het een manier om snel en soepel te bewegen door het bergachtige terrein.
Om speedhiking uit te oefenen, is het belangrijk om een goede conditie en uithoudingsvermogen te hebben. Het is ook noodzakelijk om te weten hoe je moet bewegen en je evenwicht te behouden op oneffen terrein. Bovendien is het belangrijk om te weten hoe je veilig en verantwoord om moet gaan met de bergachtige omgeving. Als laatste is de juiste uitrusting een absolute must.
Speedhiking is niet alleen een uitdagende manier om de natuur te verkennen, maar het is ook een effectieve manier om je fysieke en mentale conditie te verbeteren. Het vereist namelijk een constante inspanning en focus.
Ergens in de zomer gebeurt er iets waar ik maanden naar verlang. Ik hang mijn rugzak om, stap naar buiten en voel dat mijn lichaam weer op avontuur wil. Na maanden waarin een blessure mij letterlijk en figuurlijk afremt, ga…
Read More
De FKT Camino Portugués begint voor mij niet met een klok die aftelt of met de ambitie om een snelle tijd neer te zetten. Het begint met een verlangen dat al maanden in mij zit. Ik wil weer onderweg zijn.…
Read More
Ik loop de eetkamer in en mijn blik valt direct op mijn rugzak. Hij staat al klaar. Niet omdat ik zo graag vroeg inpak, maar omdat ik mezelf erop betrap dat ik er steeds even naar wil kijken. Alsof hij…
Read More
Soms kom je woorden tegen waarvan je direct voelt dat er meer achter schuilgaat. Ze nestelen zich ergens in je hoofd en blijven terugkomen, zonder dat je precies kunt uitleggen waarom. Zo vergaat het mij al jaren met de term…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal. Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld naar de zomer van 2027. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om geduld. Juist daarom keer ik…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om geduld. Juist daarom keer ik…
Read More
Drie routes. Eén bergketen. Eén doorlopend verhaal Het Pyrenean Triple Crown Adventure waarvoor ik nu rust pak, straks weer train en naartoe leef, is uitgesteld. Soms vraagt een avontuur niet om versnellen, maar juist om geduld. Juist daarom keer ik…
Read More
Mijn FKT-poging Camino Francés stopt al op de eerste dag. Ik voel het gebeuren terwijl ik nog midden in de beweging zit. Wat begint als een lichte onrust in mijn buik, ergens diep vanbinnen, groeit binnen korte tijd uit tot…
Read More
Na ruim negentien uur in de bus, met files die zich eindeloos opstapelen, kom ik brak aan in Bayonne. Mijn lijf beweegt, maar mijn hoofd blijft nog ergens achter. Omdat het nog even duurt voordat de trein naar Saint-Jean-Pied-de-Port vertrekt,…
Read More
April nadert. Niet luid en niet dwingend, maar wel onafwendbaar. De Camino Francés ligt als een dunne lijn door mijn gedachten geweven. Soms blijft hij op de achtergrond, terwijl hij op andere momenten zo scherp aanwezig is dat ik hem…
Read More
Ik sta aan het begin, maar eigenlijk ben ik al onderweg. Mijn lichaam weet het eerder dan mijn hoofd. Er hangt iets in de lucht, een spanning die niet drukt maar trekt. Alsof het pad mij roept. Tijd staat naast…
Read More
Het bergmassief, de Pyreneeën: de imposante bergketen op de grens van Frankrijk en Spanje. Het ligt er al. Onverschillig. Stil. Rauw. Straks sta ik weer aan de rand van de Atlantische Oceaan. Het zoute water spat tegen de rotsen, meeuwen…
Read More
Het is meer dan een reeks sessies, meer dan alleen uren maken. Hier in Andalusië, waar het licht ’s morgens zacht glijdt over de heuvels en de aarde ruikt naar tijm en vochtige rotsen, begint mijn begrip van ultratraining langzaam…
Read More
Soms begint avontuur niet met vertrek, maar met een ademhaling. Een besluit om te luisteren naar wat in je beweegt en te volgen waar het leven je roept. Dit is een verhaal over de moed om te bewegen, de schoonheid…
Read More
2 januari 2025. Die datum blijft als een markering in mijn systeem zitten. Niet als een getal, maar als een gevoel. Het moment waarop de deur van mijn woning achter me dichtging en ik geen sleutel meer had om terug…
Read More
De ochtenden in Andalusië beginnen traag. De zon kruipt rustig over de heuvels, het licht schuift langzaam de vallei in en ik zit met een kop koffie op de veranda voor mijn tiny house. De lucht is zacht, de stilte…
Read More
Er zijn momenten in het leven waarop iets diep van binnen begint te trillen. Een fluistering, een roep die je niet kunt negeren. Zo begon het bij mij; de roep van de Pyreneeën. Het is alsof deze bergen, oud en…
Read More
De herfst heeft Nederland in haar greep. De bladeren kleuren rood en goud, terwijl de zon door het wolkendek probeert door te breken. Af en toe tikt de regen tegen het raam. Een vertrouwd geluid op een grijze dag. De…
Read More
Een vergeten doos. Een onverwachte vondst. Daar staat hij ineens: mijn boek ‘Ontsnapt’. Vijfentwintig exemplaren, dus beperkt leverbaar. Alsof het zichzelf opnieuw in de wereld wil zetten. Alsof het zegt: dit verhaal moet weer gedeeld worden. En misschien is dat…
Read More
Ik had het niet verwacht. Echt niet. Ik dacht dat ik er verslagen bij zou zitten. Dat ik vol teleurstelling terug zou kijken. Maar nu het voorbij is, voel ik iets heel anders. Geen schaamte. Geen verdriet. Wat ik voel,…
Read More
De lucht is geladen met stilte. Niet de stilte van leegte, maar van verwachting. Alsof de wereld zelf haar adem inhoudt. Ik zit op de rand van een bed, rugzak ingepakt naast me, hart wijd open. Nog zo’n anderhalve dag.…
Read More
‘Ik ben nog steeds onderweg. Als avontuurlijke nomad. Als reiziger zonder vast plan. De weg verandert, de richting buigt, het ritme verschuift. Maar de reis gaat verder. Altijd verder. En de pijn? Die wijst me de weg.’ Met deze woorden…
Read More
Een rare dag vandaag. Ik ben al vroeg op pad, vanaf het dal op zo’n 800 meter hoogte. De zon klimt traag over de kammen, het pad stijgt scherp. Mijn benen voelen sterk, mijn pas is ritmisch. Ik klim gestaag…
Read More
Muggia, nabij Triëst, ligt nog in slaap wanneer ik de stad verlaat. De zee achter me, het Alpengebergte voor me. De lucht is dik en lichtoranje, het asfalt ademt warmte van de vorige dag. Het is juni, maar het voelt…
Read More
De zomer zal nog jong zijn wanneer ik mijn voeten zal zetten in het warme stof van Muggia bij Triëst. De zee zal achter me schitteren, ik zal vooruit kijken. Voor me zullen de contouren opdoemen van een ander universum.…
Read More
Sinds ik mijn Fastest Known Time (FKT) liep op de Camino del Norte is daar volop aandacht voor geweest. Kranten, online-media, radio, felicitaties maar ook ‘nieuwsgierige’ vragen over mijn Camino del Norte avontuur. Hoe bereid je je voor? Waar slaap…
Read More
Ik word wakker in een guesthouse dat ruikt naar koffie van gisteren, houten vloeren en stilte. Het is nog donker. De wereld buiten ademt traag, alsof ook zij nog niet weet dat het de laatste dag is. Mijn lakens zijn…
Read More
Ik loop langzaam. Niet om vooruit te komen, maar om stil te staan. Mijn voeten tikken ritmisch op het dorre pad, grind knarst onder mijn zolen, terwijl de zon al vroeg haar gouden stralen over het Portugese land strooit. Links…
Read More
De tijd vliegt, ook als je vertraagd leeft. 110 dagen geleden verliet ik huis en haard. Ik trok de deur dicht en liet alles achter: spullen, gewoontes, zekerheden. Sindsdien leef ik uit een rugzak. Mijn bezittingen passen op mijn rug.…
Read More