Het bergmassief, de Pyreneeën: de imposante bergketen op de grens van Frankrijk en Spanje. Het ligt er al. Onverschillig. Stil. Rauw. Straks sta ik weer aan de rand van de Atlantische Oceaan. Het zoute water spat tegen de rotsen, meeuwen…
Read More
Bij een trekking loop je meerdere dagen zelfvoorzienend over langere afstanden en overnacht in je tent of in een berghut.
Trekking komt van het Engelse “to trek” ofwel “een lange reis maken”. Deze term verwijst naar wandeltochten die meerdere dagen in beslag nemen.
Een trekking kun je ook zien als een meerdaagse hike. Beide termen worden dan ook wel voor hetzelfde gebruikt.
Voor mij is het een fantastische manier om los te komen van het dagelijkse leven. Even terug naar de basis en met minimale middelen door het leven te gaan.
Backpack gevuld met het hoognodige en dan de natuur in. Lopen en overnachten in alle rust en stilte. De basis.
Het bergmassief, de Pyreneeën: de imposante bergketen op de grens van Frankrijk en Spanje. Het ligt er al. Onverschillig. Stil. Rauw. Straks sta ik weer aan de rand van de Atlantische Oceaan. Het zoute water spat tegen de rotsen, meeuwen…
Read More
Het is meer dan een reeks sessies, meer dan alleen uren maken. Hier in Andalusië, waar het licht ’s morgens zacht glijdt over de heuvels en de aarde ruikt naar tijm en vochtige rotsen, begint mijn begrip van ultratraining langzaam…
Read More
2 januari 2025. Die datum blijft als een markering in mijn systeem zitten. Niet als een getal, maar als een gevoel. Het moment waarop de deur van mijn woning achter me dichtging en ik geen sleutel meer had om terug…
Read More
Het is begin november en ik zit in het zonnetje op de veranda voor mijn tiny house, ergens in de heuvels van Andalusië. Mijn overwinteringsperiode is begonnen. De dagen zijn nog warm, ruim vijfentwintig graden. De lucht ligt open, strak…
Read More
Er zijn momenten in het leven waarop iets diep van binnen begint te trillen. Een fluistering, een roep die je niet kunt negeren. Zo begon het bij mij; de roep van de Pyreneeën. Het is alsof deze bergen, oud en…
Read More
Nog iets meer dan een week. Nog een negental dagen waarin ik wakker word met het gevoel dat er iets groots staat te gebeuren. Het zit in elke vezel van mijn lichaam: de spanning, de verwachting, het ongeduld. Ik weet…
Read More
‘Ik ben nog steeds onderweg. Als avontuurlijke nomad. Als reiziger zonder vast plan. De weg verandert, de richting buigt, het ritme verschuift. Maar de reis gaat verder. Altijd verder. En de pijn? Die wijst me de weg.’ Met deze woorden…
Read More
Een rare dag vandaag. Ik ben al vroeg op pad, vanaf het dal op zo’n 800 meter hoogte. De zon klimt traag over de kammen, het pad stijgt scherp. Mijn benen voelen sterk, mijn pas is ritmisch. Ik klim gestaag…
Read More
Muggia, nabij Triëst, ligt nog in slaap wanneer ik de stad verlaat. De zee achter me, het Alpengebergte voor me. De lucht is dik en lichtoranje, het asfalt ademt warmte van de vorige dag. Het is juni, maar het voelt…
Read More
De zomer zal nog jong zijn wanneer ik mijn voeten zal zetten in het warme stof van Muggia bij Triëst. De zee zal achter me schitteren, ik zal vooruit kijken. Voor me zullen de contouren opdoemen van een ander universum.…
Read More
Sinds ik mijn Fastest Known Time (FKT) liep op de Camino del Norte is daar volop aandacht voor geweest. Kranten, online-media, radio, felicitaties maar ook ‘nieuwsgierige’ vragen over mijn Camino del Norte avontuur. Hoe bereid je je voor? Waar slaap…
Read More
Ik zit op een bankje in het Goffertpark in Nijmegen. De bomen staan wijd uit elkaar, oud en vertrouwd, alsof ze me al jaren kennen. De geur van gras en vochtige aarde hangt in de lucht. Het leven om me…
Read More
Ik word wakker in een guesthouse dat ruikt naar koffie van gisteren, houten vloeren en stilte. Het is nog donker. De wereld buiten ademt traag, alsof ook zij nog niet weet dat het de laatste dag is. Mijn lakens zijn…
Read More
Ik loop langzaam. Niet om vooruit te komen, maar om stil te staan. Mijn voeten tikken ritmisch op het dorre pad, grind knarst onder mijn zolen, terwijl de zon al vroeg haar gouden stralen over het Portugese land strooit. Links…
Read More
De tijd vliegt, ook als je vertraagd leeft. 110 dagen geleden verliet ik huis en haard. Ik trok de deur dicht en liet alles achter: spullen, gewoontes, zekerheden. Sindsdien leef ik uit een rugzak. Mijn bezittingen passen op mijn rug.…
Read More
De eerste stap voelt als een vonk. Een kleine schok door mijn lijf, niet van vermoeidheid maar van opwinding. Ik zet af, voel de lichtere rugzak op mijn rug en val in een ritme dat zowel vertrouwd als nieuw is.…
Read More
Het is de eerste zondag in maart en de lucht boven Limoges is helder en fris. De winter heeft zich teruggetrokken in de schaduw van de steegjes. De zon durft al voorzichtig over de daken te gluren. Ik wandel door…
Read More
De zon kruipt loom over de horizon en schildert de wereld in tinten van goud en koper. Mijn voeten voelen de kou van de ochtend, de vochtige aarde onder mij als een stille herinnering dat ik besta. Hier, nu. Ik…
Read More
“Wat betekent het woord ‘stem’ allemaal voor jou? Wat roept dit woord op als je kijkt naar je eigen levensverhaal?” Deze vragen werden mij recentelijk gesteld. Mooie vragen die ik laat resoneren. Mijmer je met me mee? ‘Stem’ Het is…
Read More
De zon speelt met de schaduwen van de bomen terwijl ik over een zacht slingerend pad door het Zuid-Franse landschap trek. Het is half februari, maar de lente heeft zich al aangekondigd. De dagen van mist, regen en kou lijken…
Read More
De regen is niet zomaar regen. Ze is een aanwezigheid, een metgezel, een fluistering in de lucht die me omhelst en niet loslaat. Dikke druppels kletteren op de aarde, spatten op mijn jas, kruipen via de opening bij mijn gezicht…
Read More
Elke voorbijganger die ik passeer, elk gezicht dat vluchtig opduikt in mijn blikveld, draagt een onzichtbare wereld met zich mee. Een leven dat net zo vol en gelaagd is als het mijne, met dromen, zorgen, liefdes en herinneringen. Maar de…
Read More
Mist. Dagenlang is ze mijn metgezel. Ze hangt laag over de velden, leunt tegen de stammen van de bomen, druppelt traag van de kale takken. Ze verstikt het uitzicht, dempt elk geluid. Mijn wereld is ingekapseld in grijs. Alle ingrediënten…
Read More
Eerder schreef ik: ‘Frankrijk heeft mij positief verrast. Ze is mooi, uitdagend en heeft me uitgenodigd haar te gaan ontdekken.’ Een uitnodiging die ik heb aanvaard en met beide handen heb aangepakt. Ik vervolg mijn Quest over de paden van…
Read More
De lucht is kristalhelder op deze vroege ochtend, de eerste dag van februari. Het is winter in Frankrijk, maar vandaag schijnt de zon voor de eerste keer volop. Ze heeft gewonnen van de wolken. Laat de rijp glinsteren op de…
Read More
De grens is stil. Geen slagboom, geen douanepost, alleen de Moezel die zich nonchalant door het landschap slingert en her en der borden die je vertellen welke grens je passeert en je welkom heten in het betreffende land. Het voelt…
Read More
De mist hangt als een dikke deken over het landschap. Alles lijkt te verdwijnen in de grijze leegte die zich uitstrekt tot ver voorbij de horizon. Ik loop, loop over the Way of Saint James. Mijn adem kringelt in kleine…
Read More
“Het is geen onrust of poging om iets te ontvluchten, zoals door sommigen gedacht wordt. Dit is een keuze, mijn keuze. Een bewuste beslissing, gemaakt met een helder hoofd en een rustig hart. Ik heb mijn huis verkocht, afscheid genomen…
Read More
De wereld lijkt stil te staan. Een dikke laag sneeuw bedekt alles om me heen, dempt elk geluid en vervaagt de grenzen tussen land en lucht. Alsof ik door een droom loop. Elke stap voert mij verder in een tijdloos,…
Read More
In een wereld die voortdurend in beweging is, waar de dagen zich aaneenrijgen in een schijnbaar eindeloze stroom van verplichtingen en verwachtingen, is het gemakkelijk om verstrikt te raken in de val van ‘later’. We stellen onze dromen uit, parkeren…
Read More