De zon klimt elke ochtend iets later over de heuvelruggen van Andalusië, alsof ze mijn ritme heeft overgenomen. Ik sta op, voel de koelte van de houten veranda onder mijn voeten en weet: vandaag begint opnieuw op blote voeten, ook…
Read More
De natuur is mijn buitenspeelgebied
De ochtenden in Andalusië beginnen traag. De zon kruipt rustig over de heuvels, het licht schuift langzaam de vallei in en ik zit met een kop koffie op de veranda voor mijn tiny house. De lucht is zacht, de stilte…
Read More
De stilte van een bos is luider dan duizend woorden
De zon klimt boven het gebergte, terwijl ik mijn veters strak trek. Mijn rugzak is lichter dan ooit. Niet omdat ik minder meedraag, maar omdat ik mezelf opnieuw leer dragen. Hier in de Toscaans-Emiliaanse Apennijnen Italië, rond de bossen van…
Read More
Vermoeidheid. Een stille kracht of irritante zwakte
Ik loop langzaam. Niet om vooruit te komen, maar om stil te staan. Mijn voeten tikken ritmisch op het dorre pad, grind knarst onder mijn zolen, terwijl de zon al vroeg haar gouden stralen over het Portugese land strooit. Links…
Read More
Alleen zijn in de natuur, een krachtig middel
“Daar gaan we weer, lekker zweverig.” Ik zou dit tot een paar jaar geleden gedacht hebben bij het lezen van zo’n titel. Inmiddels weet ik wel beter. Uit eigen ervaring weet ik dat bewust kiezen om jezelf los te maken…
Read More
Ontsnappen is er niet meer bij!
Mijn boek ‘Ontsnapt’ is uit en heeft zijn weg gevonden naar de eerste lezers. Er is nu geen ontsnappen meer aan, de eerste reacties zijn al binnen. Avontuurlijk leven is ook je eerste boek schrijven en publiceren. What a ride!…
Read More
Mijn boek Ontsnapt is naar de drukker
Eindelijk is het zover. Mijn boek ‘Ontsnapt’ kan er niet meer aan ontsnappen. Het is inmiddels naar de drukker en zal binnenkort het levenslicht zien. Ik kan niet wachten om het eerste exemplaar in handen te krijgen, te voelen, ruiken.…
Read More
Pijntjes en vermoeidheid
Ik zit in een periode tussen twee avonturen. Een periode met veel minder fysieke inspanning, wisselende omgeving en mensen. Ik ben drie maanden thuis in Nijmegen. Een periode waarin veel gebeurt maar waarin ik ook te maken krijg met pijntjes…
Read More
PIJN EN VERMOEIDHEID; en dan toch doorgaan
Pijn en vermoeidheid. Zomaar een ervaring die ik bij mezelf heb opgemerkt. Het was al in de loop van de vooravond. Na zo’n negen uur trailen met al 66 km en 2.745 D+ hoogtemeters in de benen. Die ene klim…
Read More